Vandaag wil ik wat informatie met jullie delen over een stoornis, waar veel over bekend is maar nog te weinig aandacht aan wordt gegeven. Waarom wil ik dit delen? Omdat ik er meer over kan vertellen dan ieder ander... want (ook) ik heb een stempel: ADD.
Wat is ADD?
ADD, ook wel Attention Deficit Disorder, of in Nederlandse taal: Concentratiestoornis. Een lastige stoornis die dagelijks om de hoek komt kijken, of het nou is tijdens het studeren of een feestje: concentratie is op elk gewenst moment in meer of mindere mate noodzakelijk.
Een aantal kenmerken van de ADD'er op een rij:
- Dromerig type
- Heeft last van veel gedachten
- Moeite met aandacht vasthouden
- Snel afgeleid
- Chaotisch
- Creatief en veelzijdig
- Taken worden vaak op het laatste moment gedaan
- Kunnen zich moeilijk tot iets zetten
- Onzichtbaar voor de buitenwereld
- Vaak gebrek aan energie
- Vergeetachtigheid
- Emotionele wisselingen
- Traag in reactie
- Perfectionisme
- Faalgevoel
Beschrijving
ADD'ers zijn over het algemeen rustige types (anders dan ADHD, waarbij hyperactiviteit een belangrijke rol speelt), die vaak dromerig en chaotisch over kunnen komen. ADD'ers kunnen deze stoornis makkelijk voor de buitenwereld verbergen omdat de klachten vaak in de persoon zelf ervaren worden en weinig tot niet aan de buitenkant zichtbaar zijn. Een belangrijk kenmerk bij ADD is de grote hoeveelheid gedachten die continue door het hoofd spelen. Mede hierdoor is de ADD'er snel afgeleid, vergeetachtig en traag in reactie.
Doordat er continue gedachten door het hoofd spelen van de ADD'er, is een ander kenmerk dat ze vaak moe zijn. Het kost veel energie om met al deze gedachten om te gaan. Hierdoor kan het voorkomen dat ze het lastig vinden om zich tot een bepaalde taak te zetten. Ook wachten ze vaak tot het laatste moment met het uitvoeren van een bepaalde taak of opdracht. Druk werkt in dit geval het beste.
Na alle mindere punten van ADD, zijn er natuurlijk ook pluspunten aan deze stoornis. Veel ADD'ers zijn erg creatief. Doordat deze creativiteit als positieve factor wordt ervaren kan de ADD'er zich vaak ook goed concentreren tijdens deze bezigheid. Dat is ook het grappige aan ADD'ers: ondanks de concentratiestoornis, zijn deze mensen vaak wel extra gedreven bij dingen die ze interessant vinden. Hierbij komt kijken ze ook vaak dingen extra goed willen doen, een vorm van perfectionisme. Ook zijn ADD'ers vaak erg gevoelig en kunnen zich goed inleven in andere mensen. Hierbij wordt vaak ook veel empathie getoond. In tegenstelling tot wat veel mensen zeggen (afgeleid? Geen doorzettingsvermogen!), beschikken ADD'ers juist over veel doorzettingsvermogen en discipline (hoe kun je anders perfectionist zijn?). En misschien wel het mooiste van ADD'er zijn: Deze mensen hebben een unieke kijk op de wereld.
Leven met ADD
Na alle feitjes en weetjes.. hoe is het nou om te leven met ADD? Ik als 'expert' zou hier een kant en klaar antwoord op moeten hebben, maar dat heb ik niet. Voor mij is het gewoon, normaal.. ik weet niet beter. Maar het is ook vaak erg frustrerend. Ik heb me heel lang 'anders' gevoeld. Waarom was ik vaak afgeleid? Waarom haalde ik vaak onvoldoendes? Waarom begrepen mensen mijn (soms extreme) gedachtegangen niet? Waarom gaan mensen soms zo ongeïnteresseerd om met hun kwaliteiten?
Leermoment
Door al die frustraties heb ik veel geleerd. Als mensen eigen kwaliteiten niet waarderen en benutten, jammer voor hun. Ik benut mijn kwaliteiten des te meer! Ik denk niet in beperkingen (ik heb een stoornis en ik ben zielig), ik denk in uitdagingen (als ik een 6 haal, is dat voor mij een 10!). En ja, ik ben van mening dat ik nog steeds anders ben. Maar daar ben ik trots op. Ik ben geen doorsnee persoon die elke dag leeft zoals dat gewenst is. Ik leef elke dag alsof het mijn laatste kan zijn. Ik geniet van de kleine onbenullige dingen, en lach mezelf daarom uit.. waardoor ik extra geniet. Doordat ik zoveel verschillende gedachtes heb, is het nooit saai in mijn hoofd (en leven). Ik ben super gedreven, ik stop niet tot het af is. Dat is misschien een valkuil, maar ik ben dan ook meer dan trots als ik het af heb, het kan accepteren en het los kan laten. Mijn leven is niet uitgestippeld, het kan elk moment van de dag veranderen. Hoe leuk is dat?
Conclusie
Het leven als ADD'er is soms lastig te volgen voor mijzelf, maar ook voor de buitenwereld. Hoe vaak ik het ook vervloek (stomme, stomme, stomme concentratie), het heeft me ook veel gebracht. Ik benut mijn kwaliteiten misschien wel meer dan een ander. Ja, ik studeer en ja, dan heb ik last van mijn stoornis. Maar ik ben ook creatief en communicatief onderlegd. Door die twee kwaliteiten te combineren met mijn concentratiestoornis, is het allemaal maar relatief. En ach, ieder huisje heeft toch een kruisje?
Na alle mindere punten van ADD, zijn er natuurlijk ook pluspunten aan deze stoornis. Veel ADD'ers zijn erg creatief. Doordat deze creativiteit als positieve factor wordt ervaren kan de ADD'er zich vaak ook goed concentreren tijdens deze bezigheid. Dat is ook het grappige aan ADD'ers: ondanks de concentratiestoornis, zijn deze mensen vaak wel extra gedreven bij dingen die ze interessant vinden. Hierbij komt kijken ze ook vaak dingen extra goed willen doen, een vorm van perfectionisme. Ook zijn ADD'ers vaak erg gevoelig en kunnen zich goed inleven in andere mensen. Hierbij wordt vaak ook veel empathie getoond. In tegenstelling tot wat veel mensen zeggen (afgeleid? Geen doorzettingsvermogen!), beschikken ADD'ers juist over veel doorzettingsvermogen en discipline (hoe kun je anders perfectionist zijn?). En misschien wel het mooiste van ADD'er zijn: Deze mensen hebben een unieke kijk op de wereld.
Leven met ADD
Na alle feitjes en weetjes.. hoe is het nou om te leven met ADD? Ik als 'expert' zou hier een kant en klaar antwoord op moeten hebben, maar dat heb ik niet. Voor mij is het gewoon, normaal.. ik weet niet beter. Maar het is ook vaak erg frustrerend. Ik heb me heel lang 'anders' gevoeld. Waarom was ik vaak afgeleid? Waarom haalde ik vaak onvoldoendes? Waarom begrepen mensen mijn (soms extreme) gedachtegangen niet? Waarom gaan mensen soms zo ongeïnteresseerd om met hun kwaliteiten?
Leermoment
Door al die frustraties heb ik veel geleerd. Als mensen eigen kwaliteiten niet waarderen en benutten, jammer voor hun. Ik benut mijn kwaliteiten des te meer! Ik denk niet in beperkingen (ik heb een stoornis en ik ben zielig), ik denk in uitdagingen (als ik een 6 haal, is dat voor mij een 10!). En ja, ik ben van mening dat ik nog steeds anders ben. Maar daar ben ik trots op. Ik ben geen doorsnee persoon die elke dag leeft zoals dat gewenst is. Ik leef elke dag alsof het mijn laatste kan zijn. Ik geniet van de kleine onbenullige dingen, en lach mezelf daarom uit.. waardoor ik extra geniet. Doordat ik zoveel verschillende gedachtes heb, is het nooit saai in mijn hoofd (en leven). Ik ben super gedreven, ik stop niet tot het af is. Dat is misschien een valkuil, maar ik ben dan ook meer dan trots als ik het af heb, het kan accepteren en het los kan laten. Mijn leven is niet uitgestippeld, het kan elk moment van de dag veranderen. Hoe leuk is dat?Conclusie
Het leven als ADD'er is soms lastig te volgen voor mijzelf, maar ook voor de buitenwereld. Hoe vaak ik het ook vervloek (stomme, stomme, stomme concentratie), het heeft me ook veel gebracht. Ik benut mijn kwaliteiten misschien wel meer dan een ander. Ja, ik studeer en ja, dan heb ik last van mijn stoornis. Maar ik ben ook creatief en communicatief onderlegd. Door die twee kwaliteiten te combineren met mijn concentratiestoornis, is het allemaal maar relatief. En ach, ieder huisje heeft toch een kruisje?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten